آقای اتحادیه. من بارها گفته ام که مراجعه به وبلاگ های باستان پرستان و از جمله همین وبلاگی که می گویید تلف کردن وقت است. به ایراداتی که آقای عبدی گرفته اند، توجه کنید تا معلوم شود کسانی که تفاوت واضح و مطلق بین تحریر دو قسمت از یک متن را، ناشی از تفاوت میان کیفیت سنگ معرفی می کنند، چه نسبت نزدیکی با الاغ دارند و چه طور دیگران را نیز مانند ایل و تبار باستان پرستان از خانواده ی حمار فرض …
| سه شنبه ۵ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۱۸:۲۷ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| آقای اتحادیه. من بارها گفته ام که مراجعه به وبلاگ های باستان پرستان و از جمله همین وبلاگی که می گویید تلف کردن وقت است. به ایراداتی که آقای عبدی گرفته اند، توجه کنید تا معلوم شود کسانی که تفاوت واضح و مطلق بین تحریر دو قسمت از یک متن را، ناشی از تفاوت میان کیفیت سنگ معرفی می کنند، چه نسبت نزدیکی با الاغ دارند و چه طور دیگران را نیز مانند ایل و تبار باستان پرستان از خانواده ی حمار فرض می کنند! این ها حتی به میزانی دقت بصری ندارند که ببینند در انتهای سمت راست سطر اول سنگ زیرین که مدعی می شوند از جنس دیگری است، کلامی از ادامه ی کار حجار بالا موجود است، که درست به نفاست قطعه سنگ بالا کنده شده است، تا اگر به اندازه ی موش کوری شعور داشته باشند، دریابند که تفاوت نه در سنگ که در حکاک است. آقای اتحادیه این گونه اشخاص را که فقط در برابر مزد از دروغ دفاع می کنند و بی شک مزدور کنیسه و کلیسایند، رها کنید تا شادمانه در فضولات یکدیگر بغلطند و ابلهانه احساس و اظهار وجود کنند. |
| چهارشنبه ۶ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۰:۴۸ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| آقای عبدی متاسفانه گاهی بر اثر شتاب و بی دقتی بعضی از پیام ها را به جای تایید حذف می کنم که برگشت نمی شود، که مشمول سیوال آخر شما هم شد. اما پاسخ شما: وصله ی سنگی هم از آن حقه بازی هاست که در محوطه و کاخ سازی پاسارگاد قلابی مورد استفاده ی آستروناخ شعبده باز قرار گرفت. او که نمی توانست سنگ هایی را برای جورچینی کامل کف پیدا کند، عیوبات و حفره ها را به وسیله ی قطعه سنگ هایی هماندازه پر می کرد و مدعی می شد که این کار در زمان کهن انجام شده است!!!! حالا احمقانی گمان کرده اند از این حقه بازی آستروناخ برای حفظ آبروی اربابان جهودشان استفاده کنند که برای ما نادانانه کتیبه کنده اند، و می گویند که کارشناسان طویله ای به نام دانشگاه شیکاگو، این قطعه سنگ را برای وصله کردن پوسیدگی از میان کتیبه ی ضلع جنوبی بنای مکعب شکل نقش رستم درآورده اند!!! واقعا که این همه نبوغ در خریت فقط در اختیار باستان پرستان است. کسی نیست از این نخبگان در عقب ماندگی بپرسد که این کارشناسان خیالی، قطعه سنگی به آن بزرگی را با چه شگردی از میان کتیبه درآورده اند که حتی یک حرف کتیبه هم عیب نکرده است؟!!! واقعا که این اعجوبه ها مناسب نمایش در قفس مخصوصی در باغ وحش اند. |
| چهارشنبه ۶ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۳:۵۰ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| آقای رضا. حالا که قصد وداع با مرا دارید، در صورتی که آقایان عنایتا به انتشارات ما نیز غرفه ای به قدر لولیدن بدهند، اگر کامپوترهای نمایشگاه مطابق هر سال آدرس غرفه ی ما را حذف نکرده بود و سرگردان نشدید و بالاخره اگر عمری بود و خدا خواست، در ایام نمایشگاه عصرها در غرفه ی نشر کارنگ خواهم بود. |
| جمعه ۱ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۱۷:۱ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| سلام آقای ایزدی. این یادداشت های اسلام و شمشیر به اصطلاح چند وجهی است. نخست ابطال آن کوششی است که نام اسلام را با ارهاب و آدم کشی توام کرده است. سپس توجه به مندرجات و مشخصات مطالبی است که به فرهنگ مکتوب قرون اولیه ی اسلامی نسبت می دهند و می توان با ترسیم خطوط تعارض آن ها با تنها متن مطمین اسلام، یعنی قرآن مجید و متین، جماعت مسلمین و معمرین و مجتهدین را به تعیین تکلیف با این گونه کتب فراخواند و بالاخره یاد آوری این امر که قبول های موجود در باب ترتیبات نزول سوره ها و آیات چندان دقیق نیست و نیازمند بازنگری نوین است. به گمان من اگر یک ترتیب مورخانه که بسیار سهل و میسر است برای زمان نزول آیات تهیه شود، کار بزرگی انجام داده ایم. و بالاخره کمی حوصله کنید این یادداشت های اسلام و شمشیر به اذن الهی سر دراز دارد. |
| یکشنبه ۳ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۵:۱۳ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| چشم. جناب اکرم خانم. |
| یکشنبه ۳ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۱۲:۲۰ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| ساده ترین توضیح این است که سایت مرا احتمالا با امکاناتی که بعضی مسیولین جدید پرشین بلاگ، که به دشمنی با مطالب مجموعه ی تاملی در بنیان تاریخ ایران، شهرت دارند در اختیار هکرها می گذارند در اختیار گرفته اند. پس مطالب آن نیز شبیه همان چیزهایی است که باستان ستایان فلفل خورده این جا و آن جا هنگام تخلیه ی خویش با حرارت بسیار صادر می کنند و ربطی به من ندارد. کارهای ریش در آمده ای که جز افزایش بی اعتباری، مطلقا به آن ها کمک دیگری نخواهد کرد. |
| ۳ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۱۶:۱۰ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| آقای هیوا ایزدی. متاسفانه پیام شما و آقای حامد اشتباها حذف شد. پیام آقای حامد را چون کوتاه بود، و متن آن به یادم مانده بود، از قول ایشان دوباره نصب کردم، ولی پیام چند سطری شما به ساسان را نتوانستم باز سازی کنم لطفا دوباره ارسال کنید. ضمنا تذکر بدهم که مطالب آقای ساسان حالت طنز دارد و باستان ستایان را تمسخر می کند. |
| یکشنبه ۳ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۱۹:۳۸ |
توسط:ناصر پورپیرار |
آقای علی. اشکال در این است که آن ها حقیقت را می دانند ولی از یهودیان مز?ن سخن می گوید که در ابتدا کوشندگان در راه موسی، و نه تورات، خطاب شده بودند. آیه ی ۹۳ سوره ی مبارکه ی آل عمران نیز از هیچ بابتی مصدق یکی بودن اسراییل و یعقوب نیست و ارایه ی آن در باب اثبات این مطلب سخت حیرت برانگیز می نمود و به شرحی که گذشت قرآن پاکیزه در متن و بطن خود نمی تواند بر داستان تورات در باب یکی بودن یعقوب و اسراییل صحه گذارده باشد، فصلی که در نوشته های اسلام و شمشیر در همین باب پیش رو دارم و درست به رد این توهم شما مربوط خواهد بود. همین جا بنویسم که در مکالمات آتی از پرانتز گذاری بر آیات مبارک قرآن پرهیز کنید زیرا هر پرانتزی که صراحتی بر محتوای آن در متن آیه نیست به ردیه ای جدا محتاج است که کار را طولانی و آمیخته با کسالت می کند. چنان که آیات ۱۶۲ سوره ی نسا� و ۶۲ سوره ی بقره، به مسلمان شدگان یهود اشاره دارد و نه به یهود باقی ماندگان.
تا فرصت بعد.
|
| یکشنبه ۳۱ اردیبهشت۱۳۸۵ ساعت: ۶:۵۶ |
توسط:ناصر پورپیرار |
| آقای محمد. من شما را با اسم دیگری می شناسم که او هم چون شما از یادداشت های اسلام و شمشیر دل پری دارد و البته مطلوب من است تا کسانی هم بر مراتب این وبلاگ نگاه نفی بیاندازند و در تبادل نظر معلوم شود که غث کدام است و ثمین کدام؟ از زحمتی که می برید سپاس گزارم، ولی پیشنهاد می کنم تا مبانی را مشخص تر بگیرید و یکی یکی به بساط بیاورید تا فراغت پرداختی عمیق تر بماند. این طور که شما نیمی از قرآن مبارک را مقابل آدم می گذارید، در بی فرصتی کنونی، شاید که به بهانه از پاسخ نویسی بگریزم و خود راخلاص کنم، زیرا چنان که پیداست شما در هر ده روز یک بار حاصل سخت گیری های چند روزه را یکباره عرضه می کنید و از آن که خود را مکلف به پاسخ می بینم و فرصتی ندارم، به گمان شما می رسد که بی جواب مانده اید، پس مطالب را خرد کنید و اجازه دهید مطلوب را در آرامش و امکان دنبال کنیم. |
+ نوشته شده توسط ناصر پورپیرار در یکشنبه هفتم خرداد ۱۳۸۵ و ساعت ۵:۵۴
نظرات