مجله ی «افق بینا»، یکی از ارگان های تبلیغاتی یهودیان ایران، در شماره ی ۲۷، مقاله ای دارد به قلم آقای هارون یشایایی-که ظاهرا صاحب مقامی در انجمن یهودیان ایران است- درباره ی مولفان کتاب «فرزندان استر» و مترجم فارسی آن، خانم مهرناز نصریه، که ضمن آن هراس زدگی انجمن یهودیان ایران از برملا شدن ماجرای قتل عام پوریم و نیز نفرت آنان از پورپیرار که پرچم دار اولیه و اصلی طرح لزوم بررسی ماجرای تاریخی و پلید پوریم شده، کاملا آشکار است.
«در مورد دوم یعنی ترجمه ی کتاب به زبان فارسی از طرف انتشارات کارنگ روایت حکایتی تلخ و شیرین است مقدمه و زیرنویسهای کتاب که با توجه به سیاق نوشته نمیتواند از مترجم باشد، معمولاً منعکس کننده نظر ناشر است و آقای ناصر پورپیرار مسیول نشر کارنگ با انتشار این کتاب گویا فرصتی به دست آوردهاند تا تب شدید ضدیهودی خود را کمی خنک کنند، به این معنی که ناشر بدعتی تازه از خود به جای گذاشته، چون مقدمه و زیرنویس کتاب که قاعدتاً اگر لازم باشد در توضیح مطالب کتاب میتواند مفید باشد. به یک ردیه کاملف متن کتاب تبدیل شده و از موضوع به دور افتاده است، در واقع اسم کتاب و داستان استر است که توضیحات زیر صفحات کتاب را شامل میشود و نگاه نویسنده مقدمه و زیرنویسها هم کاملاً رنگ و بوی سیاسی و تعصبآمیز به خود میگیرد.
اینجانب در مذاکرات تلفنی خود با آقای پورپیرار بعد از انتشار ترجمه کتاب «فرزندان استر» مطلبی دستگیرم شد که با خود ایشان درمیان گذاشتم. ایشان علاوه بر این که موضوع کتاب استر و عید پوریم را از یک روایت وحیانی و سمبولیک به یک رویداد قطعی تاریخی با ذکر روز به روز آن که گویا به ایشان الهام شده است…! و در مواردی خود شخصاً در موقع وقوع حادثه حضور داشتهاند تبدیل نمودهاند…! و آن را دلیلی برای دشمنی دیگران با یهودیان میدانند و موضوع کتاب فرزندان استر و عید پوریم را به چنان واقعه دهشتناکی در تاریخ ایران تبدیل کردهاند که حمله مغول در برابر آن ناچیز است…!
انصاف این است، اگر آقای پورپیرار که برای موضعگیری ضدیهودی خود حاضرند بخشی از تاریخ ایرانیان را رد نموده و ملت ما را به بیتاریخی در یک دوره طولانی متهم نمایند، مایل بودند کتاب استر را و وقایع «پوریم» را بررسی کنند میتوانستند کتابی جداگانه بنویسند و البته هر چه میخواهند بگویند که معمولا هم میگویند…!چنانچه گفتهاند که «واقعه پوریم» بیش از چهارصدسال زندگی مردم ایران را به نابودی و فنا کشیده است…؟ و تا جایی پیش رفتهاند و در مقام چنان قضاوتی قرار گرفتهاند که از آدمی که نگاهی به زندگی اجتماعی مردم و تاریخ ایران داشته باشد بعید به نظر میرسد و در جایی دیگر از جمله ناگهان در یک اظهارنظر من درآوردی گفتهاند: «بنابر نص صریح تورات مردم سراسر ایران، در عهد هخامنشیان در زمره دشمنان یهود بودهاند…!» که گویا به ایشان وحی شده است و در مقدمه ناشر برای عقدهگشایی توضیح دادهاند که «بیشتر یهودیها در عصر محمدرضا شاه آدامس و عروسک ساختهاند و بیمهگذار بودهاند و آبجو و عرق خوردهاند و حاصل آن را برای ستیز با فلسطینیان فرستادهاند…»، البته این برداشت آقای پورپیرار است و ایشان این طور خیال کردهاند….! که بر خیال نه اعتباری هست و نه سندی لازم دارد…!»
ابتدا به اغلاط اطلاعاتی گفتار بالا رسیدگی کنم تا معلوم شود آقای یشایایی حتی نوشته های مرا یا اصلا و یا به درستی نخوانده اند. زیرا من صریحا و با اسناد و آگاهی های معتبر باستان شناختی اثبات کرده ام که قتل عام کامل مردم شرق میانه به دست یهودیان، در ماجرای پلید پوریم، نه چهارصد سال و نه فقط تمدن شرق میانه، که لااقل به درازای پانزده قرن، تمدن سراسری بشر را متوقف نگه داشته و به عقب انداخته است و از میان ده ها دلیل دیگر یکی هم پرسیده ام که کدام عامل به جز پوریم موجب شده تا آگاهی های بشری در ۱۰۰۰ سال پیش، از توانایی های ۳۰۰۰ سال پیش مردم شرق میانه عقب تر بماند؟ و پرسیده ام آیا کسی می تواند حادثه ی دیگری، جز قتل عام سراسری و انهدام کامل تمدن ایران و بین النهرین را عامل این ایستایی دراز مدت بداند؟
آقای یشایایی جای دیگر اعتراص کرده اند که من در اظهار نظری سرخودانه مدعی شده ام که «بنا بر نص صریح تورات مردم سراسر ایران، در عهد هخامنشیان در زمره دشمنان یهود بودهاند»…! تا معلوم شود که ایشان نه فقط کتاب های من، که تورات را هم سرسری خوانده اند، زیرا من چنین ادعای به اصطلاح ایشان من در آوردی را از کتاب استر تورات برداشته ام:
«یهودیان در تمام ولایت های اخشورش پادشاه جمع شدند تا بر کسانی که قصد آزار آنان را داشتند غلبه کنند… و تمام روسای ولایت ها و امیران و والیان و عاملان پادشاه به یهودیان کمک کردند… پس یهودیان جمیع دشمنان خود را به دم شمشیر زده کشتند و هلاک کردند و با آنان هرچه خواستند انجام دادند… تمام یهودیانی که در ولایت های پادشاه بودند ، جمع شده و برای جان های خود مقاومت نمودند و چون هفتاد و هفت هزار نفر از دشمنان خویش را کشته بودند ، از آنان آرامی یافتند ولی دست خود را به تاراج نگشودند». (عهد عتیق، استر، ۹)
آقای یشایایی تورات، که لابد قبول دارید، خبر می دهد که یهودیان در سراسر ولایت های هخامنشی، در روزی معین و غافل گیرانه و با کمک عوامل حکومتی بر دشمنان خود تاخته اند و ۷۷۰۰۰ نفر را به عنوان دشمن خویش قتل عام کرده اند که لااقل جمعیت ۷۰ شهر بزرگ را در ۲۵۰۰ سال پیش تشکیل می داده است. اگر همین رقم تقلیل یافته را هم بپذیریم و اگر تمام مردم ۷۰ شهر از دشمنان یهود بوده اند، پس نه فقط مردم ایران، که زیست کنندگان در سراسر شرق میانه را باید نسبت به قوم یهود کینه توز و دشمن بدانیم. می بینید که موضوع قتل عام پوریم نه وحی بر من که شاید وحی بر نویسنده ی کتاب استر تورات بوده است! و بدین ترتیب شما در زمره ی منکران تورات شمرده می شوید و حق اظهار نظر به عنوان یک یهودی را ندارید زیرا یهودیان روز پوریم و قتل عام سراسری دشمنان خود را در آن روز قبول دارند و هر ساله این حادثه را به عنوان بزرگ ترین عید خود جشن می گیرند و تا آن جا پیش می روند که یهودیان کنونی را «فرزندان استر» می خوانند که مانع قتل عام کامل یهودیان به وسیله ی مردم شرق میانه و موجب ادامه ی حیات قوم یهود شد!!!
و بالاخره آقای یشایایی خیال کرده اند که من در مقدمه ی ترجمه ی کتاب فرزندان استر نوشته ام که: «بیش تر یهودیها در عصر محمدرضا شاه آدامس و عروسک ساختهاند، بیمهگذار بودهاند، آبجو و عرق خوردهاند و حاصل آن را برای ستیز با فلسطینیان فرستادهاند»… نه آقای یشایایی اگر تورات و کتاب های مرا درست نخوانده اید لااقل آن یک برگ مقدمه ی من بر کتاب «فرزندان استر» را دقیق بخوانید، زیرا من در نوشتن پر وسواسم و می دانم که بر عرق و آب جو خوردن یهودیان منعی نیست و حاصلی در ستیز با فلسطینیان ندارد، در نوشته ی من آمده است که غالب کارخانه های عرق و آب جو کشی در کشور مسلمان ایران در زمان شاه مقبور به یهودیان تعلق داشته و گفته ام که آن ها «آدامس و عروسک ساختهاند، بیمهگذار بودهاند، عرق و آب جو کشیده اند» و سود آن را برای ستیز با فلسطینیان به اورشلیم فرستاده اند.
آقای یشایایی در آن مذاکره ی دراز مدت تلفنی نیز یادآور شدم که قتل عام مردم و محو تمدن و هستی شرق میانه، در ۲۵۰۰ سال پیش در ماجرای تاریخی پوریم، از نظر مورخ قابل دفاع تر از این دروغ نویسی و جعلیاتی است که مورخین و باستان شناسان یهود در تولیدات تاریخی قرن اخیر آورده اند، و برای پر کردن خلاء دراز مدت هستی در منطقه ی ما ، که حاصل گستردگی قتل عام پوریم بود، افسانه های اشکانیان و ساسانیان و زردشت و اوستا و مزدک و مانی را بر هم انباشته اند، جاعلانه کتیبه های ساسانی حک کرده اند، برای کورش در یک کشتزار چغندر، با دزدی از مصالح مسجد مسلمین، شهرک پاسارگاد ساخته اند، صدها خیانت دیگر در پراکندن اسراییلیات در میان اسناد فرهنگی مسلمین مرتکب شده اند که حاصل آن تولید شکاف و ایجاد تفرقه و دشمنی در میان مسلمین بوده است و گفتم که آن سبوی به شدت محافظت شده ی پوریم به همت تحقیقات مجموعه ی «تاملی در بنیان تاریخ ایران»، از دست یهودیان رها شده و شکسته است و اینک خردمندان منطقه ی ما از محتویات متعفن آن باخبرند. راه دیگری ندارید جز این که تا دیر نشده از مردم جهان به خاطر آسیبی که در ماجرای پلید پوریم بر فرهنگ و رشد و تمدن بشری و نیز به خاطر آشوبی که در تاریخ نویسی و اکتشافات باستان شناسانه ی جهان در سده ی اخیر برپا کرده اید، عذر خواهی کنید، زیرا می دانید که در حال حاضر ستیز با تجاوزات مختلف و متعدد یهودیان، در میان عالمان و مردم عادی جهان به طور فزاینده ای رو به گسترش است و هنوز فرصت التیام باقی است، فقط کافی است به جرایم تاریخی خود اعتراف کنید، از کشتار فلسطینان و توطیه در جهان اسلام دست بکشید و به جامعه ی بشری بازگردید. آقای یشایایی به یاد دارید که در تلفن با اصرار می گفتید که راه یهودیان ایران از صهیونیست های اسراییل جداست، یکی از صورت های اثبات این ادعا همین دور شدن از تلقین و تدوین تاریخ دروغینی است که مورخین صهیونیست در قرن اخیر درباره ی شرق میانه نوشته اند!
و بالاخره آقای یشایایی، ماجرا و حادثه ی کثیف پوریم را با حمله ی مغول مقایسه نکنید. زیرا صرف نظر از تاریخ مغولی که مورخین متمایل به تفاسیر یهود نگاشته اند، گواهی های معتبر و سالم و نیز بقایای مانده از آن دوران به روشنی بیان می کند که کوچ مغولان به جنوب، در گسترش فرهنگ اسلامی و بلوغ عقلانیت و علم و شکل گیری تجمع ملی ایرانیان نقش اساسی داشته است که به خواست خداوند به زمان خویش اسناد آن را عرضه خواهم کرد، نه چون قتل عام و نسل کشی وسیع و تمام عیار پوریم که موجب توقف رشد در جهان به درازای ۱۵ قرن شد.
+ نوشته شده توسط ناصر پورپیرار در یکشنبه بیست و دوم آبان ۱۳۸۴ و ساعت ۲۱:۵۳
نظرات